Tim is wat slecht gaan slapen en hij was midden in de nacht helemaal wakker.Vanmorgen wilde hij er niet uitkomen en begon hij vrij snel met veel au geroep om pijn in zijn lies, hij klonk en deed erg heftig en kon er volgens hem niet uitkomen. Na even haal ik zijn dekbed eraf en geef hem wat aandacht en probeer even een testje om te kijken of hij geen liesbreuk heeft.
Ik geef hem aan dat het waarschijnlijk zijn spiertjes zijn en dat die weer wat soepel moeten worden.
Het eten is al klaar en ik kijk of hij daar iets mee doet want ondertussen was hij ook uit bed gestapt, maar helaas veel klagend komt hij in zijn pyjama naar beneden en vraagt niet echt positieve aandacht. Ik stuur hem weer naar boven want hij had zich beter kunnen aankleden want nu moet hij weer naar boven!
Ondertussen bel ik school dat Tim even met een probleempje loopt en ik geen idee heb hoe dit afloopt.
Ik besluit toch maar de dokter te bellen om te horen of er nog andere mogelijkheden zijn dan liesbreuk en een spiertje o.i.d. en geef aan dat ik niet weet of het nu zo ernstig is, geen rare dingen kunnen het echt zijn en geeft dit aan Tim door.
Op een of andere manier lijkt hij langzaam te verbeteren en ik heb mij maar even bij de situatie neergelegd, hij is toch te groot en zwaar om te “helpen” aankleden en door huis te verplaatsen en ik zal op zijn positieve inzet moeten wachten want mijn aanwijzingen komen gewoon niet over. Tim is te vol van zijn probleem, maar dan toch ineens is het over, hij loopt weer gewoon en werkt weer mee??? We zijn maar snel naar school gegaan en kwamen ruim een half uur te laat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten