Het is nu alweer de laatste dag van de voorjaarsvakantie en met Mikki gaat het na een paar behandelingen gelukkig al weer goed 'lees hier' , je ziet dat ze zich weer goed en lekker voelt. Ze was twee weken geleden toch weer bijna een hele week thuis met nek en hoofdpijn klachten. De laatste keer is ook haar bekken rechtgezet, ze heeft ook al een paar jaar lies klachten en dan schiet het er soms zo in. Het is voor haar natuurlijk pijnlijk en vervelend, ook blijft dit vaak wisselend en lang aanhouden totdat het behandeld is. Wat ik van de fysio begreep is dat haar bekken aan een kant naar voren was gekanteld wat iedere keer blijkbaar weer gebeurd waardoor er ook spanning op een spier/pees komt (?) Heel vervelend want met haar nek problemen erbij is het soms wat teveel voor een 11 jarige om met deze klachten om te gaan en is goede begeleiding en begrip naar Mikki erg belangrijk. Ze heeft binnenkort nog wat aanvullende gesprekken in het UMC om te leren omgaan met het gegeven dat haar leven in combinatie pijn klachten ook gewoon door zal gaan, en zij zelf daar een positieve weg in zal moeten vinden om haar sterker te maken in of voor de toekomst. Wat ik als moeder hieraan moeilijk vind , is dat ze zo kan verdwijnen in haar problemen en dat ze het te ernstig voor haar zelf maakt en voor mij dan ook……het is dan op een gegeven moment erg moeilijk om nog positieve aandacht aan haar te geven, zelf krijg ik het dan ook zwaar te verduren met haar aanhankelijkheid en twijfel qua ernst die ze aangeeft. Nu bloeit ze weer en lacht ze en die omslag is iedere keer weer een bijzonder gebeuren, ik merk zelf dat als ik haar dan weer zo gelukkig zie ik heel erg moet wennen aan haar spontaniteit en opgewektheid en wel even moet wennen dat dit echt is…..maar geniet hier natuurlijk erg van en het geeft mij ook rust. Ook de angst naar een volgende keer is iets wat ik iedere keer probeer achter mij te laten, maar je kind problemen zien hebben en de toch wel wat onzekerheid naar de toekomst maakt het moeilijk. Je wil graag dat ze stabiel zijn en sterk genoeg zijn om sterk hun toekomst in te kunnen gaan.....welke moeder wil dat niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten