Zorgen

Mikki is al weer 3 dagen thuis, wallen, erg wit en klaagt over hoofdpijn, nekpijn en draaierig, we hebben het nog wel even geprobeerd met een uurtje later naar school, dan is haar nek misschien iets gestabiliseerd.

Met een paracetamol voor de ontspanning en vermindering klachten gaan we vol goede moed, ik had een uurtje ervoor haar broertje al naar school gebracht en nu ging Mikki naar school.

Maar goed dat ik weer niet buiten de deur was gaan werken want om half 12 werd ik alweer gebeld om haar te halen.

Dit ging dus niet en ze blijft wat hangen in haar klachten, je ziet het ook aan haar ogen deze zijn vermoeid dikker, kleiner en iedere keer komt ze toch weer even mij omarmen.

Wat nu, volgens mijn man maak ik mij te druk en moet het gewoon maar afwachten, nu zit ik natuurlijk de hele dag met haar en hij alleen even in de avond!

Ik maak mee dat ze in de ochtend bijna niet aanspreekbaar is en duidelijk dus niet naar school wil, ze duikt onder de dekens en reageert wat nukkig als ik iets vraag.

Het is een situatie die mij geen goed begin geeft, want ook Tim is daar weer gevoelig voor en wil ook wel graag thuisblijven!

Mikki ga ik voor deze derde dag zelf maar de verantwoording geven dat ze als jonge tiener misschien zelf al goed weet of ze naar school zou kunnen.

Gister wilde ze nog wel even graag, ze had ook boekenbeurt en het lijkt niet dat er een rede op school is die de situatie versterkt waarom ze niet zou willen gaan.

Vorige week had ze met een optreden op school nog geweldig geacteerd en was iedereen erg te spreken over haar prestaties, ze doet het ook weer heel goed op school en ze groeit echt per week, en haalt ook langzaam alles weer in van al haar verloren uren, dagen, weken, maanden van vorig jaar.

Ik had net vorige week bij de Fysio een afspraak voor haar gemaakt om eens rustig aan haar nekspieren iets te leren doen om deze stabieler en sterker te maken, ze was weer zo sterk en opgeknapt en de rust was eigenlijk weer net wat bij haar terug gekeerd om weer eens aan andere nieuwe dingen te gaan beginnen

Waaronder begeleidend trainen is voor haar nek is belangrijk voor haar toekomst.

Met paardrijden en tekenles had ze vorig jaar moeten stoppen, en is geminderd met Turnen omdat ze bijna iedere keer niet lekker was.

Nu heb ik de afspraak maar omgezet naar de manueel therapeut om haar nek eerst maar weer eens te laten bekijken, en natuurlijk ben ik bezorgd als mijn meisje weer instort en zo afhankelijk van mij is en weer zoveel van school gaat missen.

De afgelopen weken zijn er een paar keer wat seintjes geweest dat ze iets last had maar ging iedere keer na een dag ongeveer weer over, toch moet ik hier en daar alweer wat afzeggen voor haar, maar ook voor mij en voelt dit natuurlijk wat onzeker.

Ook het gegeven of ik haar weer laat kraken!

Zoveel verschillende verhalen, de gehele medische wereld raad het af want het is niet wetenschappelijk bewezen en dat het misschien wel kwaad kan en alle therapeuten die manipuleren die doen het graag en vinden het nodig.

Het is al vaak bij haar gebeurd…..het heeft geholpen maar niet voor langere tijd ze lijkt in combinatie met het manipuleren erover heen gegroeid en ikzelf vermoed bij hormonale veranderingen en in groeiperiodes bij haar extra oplettendheid.

Want is dat kraken ook voor langere tijd wel goed? Ze heeft nog een heel leven te gaan.

We wachten nog even af, voor vrijdag staat de afspraak en alleen laten voelen/kijken kan ook...toch!