Mijn man en ik kennen elkaar vandaag op 1 April '20 jaar' en is het de laatste dag voor Tim op deze school, hij is enthousiast en heeft voor iedereen, een leuk bijzonder potlood als bedankje/herinneringetje/dag zeggertje, en hij gaat vrolijk aan zijn dag beginnen, het koste mij nog wel erg veel moeite om hem bij de juiste concentratie te houden en was ik alweer doodmoe voordat hij op school was.
Tim mag na de Pasen en dat is as dinsdag al beginnen op zijn nieuwe school, hij heeft er erg veel zin in, natuurlijk verwacht ik geen wonderen maar wel meer rust!!! door betere begeleiding, begrip en communicatie.
Mikki is nog wat ziek, zere keel, hoesten nog wat hoofdpijn en draaierig maar gaat gelukkig weer beter.
De paasdagen komen er aan , al 1 paasafspraak van de drie afspraken afgezegd en nog wel met hele goede vrienden voor tweede paasdag.....vooral ik moet even bijtanken en denk manlief ook wel.
Het is zwaar de laatste tijd, erg zwaar als ik eerlijk ben! ik ben letterlijk en figuurlijk moe.
De afgelopen jaren is er zoveel gebeurd en ben zonder echte rust momenten van het een in het ander terecht gekomen, veel emoties, stress en eenzaam in verwerken en oplossen.
Nu Mikki minder ziek is en zeker niet meer zo erg, is het bij Tim door vervanging leerkracht erger geworden, het gegeven is dat bij opstaan mijn man al weg is en bij thuiskomst alles geregeld is en weer redelijk rustig.
Dit jaar is het voor mij geen gewone 1 april grap!
Ik hoop dat vandaag de dag is dat naar nog eens 20 jaar samen met mijn lief gaat, al hebben we het nu erg moeilijk samen en verstaan we elkaar niet altijd meer...
Ook hoop ik dat deze dag voor Tim goed doet in de keuze die we nu hebben gemaakt en waar we met goed gevoel later op kunnen terug kijken.
Dat Mikki haar problemen grotendeels verleden tijd zijn....
En als afsluiter......vanaf nu.....ga ik voor rust, vertrouwen, acceptatie en.......liefde!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten