Gevochten

Hij heeft gevochten, ja onze zoon van 8 op school.

Ik heb ze beide gesproken en ook de vechtomgeving heeft mij op de hoogte gebracht van het gebeuren.

Na veel gesprekken, gehuil en wellis, nietes ben ik eigenlijk niets wijzer geworden van het gebeuren, wat dreef hun tot dit gevecht, ik ben op niemand boos geworden en heb het geprobeerd pedagogisch aan te pakken.

Het gevolg was een zoontje wat in de middag niet meer naar school is geweest om de behoorlijke pijn in zijn rug en buik, daar was hij ge-(schopt)slagen.

Verbijsterd was Tim over wat er was gebeurd en zo verdrietig om het feit dat er door de ander werd aangegeven dat hij zou zijn begonnen te schelden, hoe kon hij dit zeggen...en wilde ook naar de directeur van school om zijn verhaal uit te leggen, ik was gewoon een spel aan het spelen en heb pas wat lelijks gezegd toen hij sloeg.

De laatste tijd gaat het niet goed, vooral op school niet en we zijn dan ook een traject gestart om te kijken welke handvatten er zijn voor iedereen en vooral om nu toch een duidelijke diagnose te krijgen om hem te kunnen helpen, want hij is aan het verdwalen!

Nee, deze ruzie valt hier buiten, Tim is geen vechter maar houd wel net als denk ik vele andere jongens van uitdagen.

Hij is wel anders voor ons en voor anderen maar ook bijzonder en op school vinden ze hem zelfs extreem!

Dit zijn de woorden van zijn meester en juf met samen 44 jaar school ervaring, zo hebben ze dit nog nooit meegemaakt…nee dat kan niet! Zo erg? Wat dan hoor ik jullie denken.

Hij is niet onhandelbaar, kom je hem zo tegen dan valt je niets zo direct op, zie je hem spelen dan is het een echte jongen, luidruchtig wat wild en erg bewegelijk.

Hij is ook lief en knuffelig en heeft soms hele verrassende verrassingen.

Wat dan wel, zal ik proberen in dit Blog meer duidelijk te maken.

Wat ik in ieder geval al wel wil meegeven en om zijn situatie al een beetje te kunnen begrijpen is een kort stukje wat ik pas geleden heb gehoord:

Stel je voor je bent de trein ingestapt en de trein stopt midden in China op het station, je stapt uit en alles is in het chinees, borden die de richting naar iets aangeven, maar ook is er niemand te verstaan en is het onmogelijk om de weg te vragen, want je verstaat het niet.

Je wilt het wel maar begrijpt de taal niet…daar sta je dan alleen en niet wetend wat nu te doen…hoe zou dat zijn?