We hebben een ijsbaan voor de deur gemaakt! een echte van 8 bij 4 meter, grind opzij, dijkjes bouwen, zeil erin en vol gooien maar.De sneeuwlaag van 20 centimeter maakte er even geen doorkomen aan, maar ook dan is er plezier voor iedereen, geweldig om zo simpel en goedkoop een sfeer te creëren die iedereen blij maakt.
Voor de koek en zopie wordt gezorgd en komt de hele buurt een pirouetje draaien.
Tim kan zijn geluk niet op en is elke dag al met de verzorging van de baan bezig, al was het erg moeilijk om tijdens de groei van het ijs er echt af te blijven.
Dolgelukkig en helemaal ingepakt ging Tim vanmorgen eerst even van het hellingetje in de tuin sleeën om daarna de ijsbaan na de zoveelste sneeuwbui te betreden en te testen op zijn stevigheid.
Het sneeuwde zo hard dat schaatsen geen optie was en Tim zijn tijd gelukkig opgevuld werd met een verjaardagfeestje elders.
Nadat we Tim hadden afgeleverd gingen we verder een ommetje naar oma maken en was de route alleen lopend af te leggen, voor de auto te dichtbij en op de fiets onmogelijk.
Oma had gebeld dat ze geen stroom meer had en met ongeveer -5 kon ze daar niet te lang zonder stroom blijven, ze wuifde ons al toe en zo kwamen wij als 3 sneeuwpoppen het huis binnen.
Nadat we weer opgedroogd waren en warme vloeistoffen tot ons hadden genomen gingen we onze prachtige reis naar huis afleggen om natuurlijk nog even gebruik te maken van de ijsbaan.
Als eerste had Mikki haar schaatsen aan en glunderde al draaiend over het ijs, heerlijk ze is zo blij, oogt echt gelukkig en wat heeft ze dat nodig.
Maar ook ik groei hiervan en ben zo blij voor haar, na ruim een jaar met veel ellende aan lichamelijk problemen en daardoor ook geestelijk is het geweldig te zien dat onze mooie meid weer bloeit....
En hoe getimd, ik kan nu ook rustig mijn energie in Tim stoppen. Maar vergeet vooral Mikki niet , ze heeft mij nu juist nodig, om de groei door te zetten!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten