Vanmorgen kreeg ik van de directeur terug dat hij onderzoek had gedaan en dat Tim niet was begonnen en de ander 'gewoon' een kort lontje heeft dat hij al vrij snel er op los slaat.
Pfffff fijn te horen, ik dacht en hoopte dit al, want had al meerdere reacties gehoord.
Dat mijn kind de liefste is hoor je mij niet zeggen.
Het was even spannend toen de moeder mij opzocht na de kerstknutsel op school om even te praten, zou ze al weten dat haar zoontje hier gewoon even mijn Tim in elkaar heeft geslagen zonder duidelijke reden? (Lees gisteren) ik weet dat hij geen lieverd is en dit niet de eerste keer is, maar sta open voor haar woorden en het gaat om de kinderen en wij als moeders moeten daar helder in blijven.
En dat je natuurlijk het beste met je kind voor hebt en er dus een oplossing voor gevonden moet worden is duidelijk want de frustratie naar elkaar toe is te veel en niet ideaal.
Ze was ook geschrokken en vond het heel vervelend, Veel wordt er al gesproken over deze mensen die niet altijd even positief in gedrag zijn en waar veel onbegrip uit voort vloeit.
Maar ik geef ze het voordeel van de twijfel, ik kan heel boos worden en er van alles mee gaan doen maar misschien kunnen we elkaar helpen om hier iets positiefs mee te doen want dit gaat niet goed, de jongens worden steeds groter en grotere vijanden en mijn zoontje had zelfs al geprobeerd andere jongens zover te krijgen om hem even een lesje terug te geven, hierbij is gelukkig ingegrepen en is hij weer op het rechte pad gezet.
Positief is dat ze er iets mee wil doen en dat is goed, ze opperde een gezamenlijke knutselactiviteit om weer een beetje tot elkaar te komen...prima idee en na wat overleg kwamen wij moeders met het idee samen met de jongens eens te gaan lunchen op school , spelletje erbij en het gewoon gezellig maken en dan maar hopen dat ze weer een beetje door een deur kunnen.
De afspraak ligt na de kerstvakantie!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten