Aandacht voor de ingewikkelde situatie betreft Tim maar ook de aandacht aan Mikki die weer herstellende en groeiend is naar een stabieler en een meer klachtenvrij leven.Daarbij ben ik ook partner van...
Hoe verdeel ik mijn aandacht zonder mijzelf te verliezen ook met mijn verplichtingen en klachten, rustig te blijven en het liefst ook nog alles zover mogelijk zien op te lossen? hoe kan het toch zo moeilijk zijn? Hoe kan het dat alles zo indringend binnenkomt? Hoe kan het dat ik mij zo kwetsbaar voel? hoe kan het dat ik mij hier zo eenzaam bij voel?.....moeten vaststellen dat ik zo moe ben!
Alleen nog maar bezig zijn met alles op een rijtje te zetten en iedereen zijn dag zo goed mogelijk te laten beginnen maar ook de dag weer tevreden af te sluiten.
Mijn man aan het eind van de dag als een soort secretaresse de dag nog eens doornemen, vaak is er dan alweer zoveel gebeurd (lees andere blogs!) en gezegd dat ik mij de energie steeds minder kan opbrengen om hem dit ook nog eens te vertellen en/of te delen, dit komt natuurlijk ook niet ten goede van de relatie want hij staat er ondertussen zover van af.
Mijn man is al weg als de dag hier begint en komt thuis als alles net weer rustig is en we bijna aan tafel kunnen.
Hoe leg je op een gegeven moment nog uit dat jij hier dag en nacht in zit en alleen nog maar bezig bent met positief proberen te blijven voor de kinderen.
Het zo graag willen delen en begrip krijgen voor al het onzekere om je heen.
Dat het moeilijk is om aandacht te verdelen en dat het moeilijk is om daar buiten goed te kunnen blijven functioneren, alles wat geregeld moet worden betreft kinderen de gehele administratie mijn man is te dyslecties, het gezins en familie leven, mijn werk, huishouden enzovoort, hopend dat mensen achter je beslissingen staan voor je eigen gemoedsrust, wanneer doe ik het goed en zie ik het allemaal wel goed? zoveel vragen en zoveel verlangen naar rust.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten