Hij was weer zo verdrietig, maar waarom precies weet hij niet.Verteld zijn gevoel die je als moeder eigenlijk helemaal niet wil horen, waar komt het vandaan en zo negatief...waarom?
De hele dag zit het hem al niet mee en dat heeft overal wel zijn gevolgen, doet op school niet helemaal wat hij moet, en gaat een beetje zijn eigen weg. Was al boos dat hij niet op de step en met zijn wave-bord naar school mocht en ging de school al niet in.
Helaas is dus al gauw niet iedereen tevreden met zijn gedrag en dat voelt hij ook en gaat daar juist opstandig mee om, met een niet zo'n populair jongetje uit zijn klas ontstaat er iets (?) waardoor Tim een schop krijgt en niet meer gaat gymmen om de pijn in zijn voet.
Uit school gaat er weer het een en ander over de vloer en krijg ik ook nog een telefoontje tussendoor, ik weet hem te sussen en liet merken dat dit mij ook verdrietig maakt, ik ben er altijd voor hem vertel ik en wil graag dat hij zich uit.......en toen kwam zijn verdriet.
Ik probeer hem te troosten en met hem te praten, hou hem lekker tegen mij aan en laat hem even gaan.
Probeer toch wat diepgaander te gaan en hij verteld ook boos te zijn, maar daarop weet hij eigenlijk niet precies waarop of waarom.
Het gaat van een niet naar zijn zin gekregen dvd naar pesten op school, dagelijks hou ik de situatie op school / omgeving en thuis in de gaten maar het blijft moeilijk om Tim goed te plaatsen.
Ik laat een sport afspraak zitten en ga met Mikki en Tim naar buiten, we stappen even uit de schaduw en gaan in het zonnetje samen badmintonnen...
We hebben gelachen en samen nog goed gespeeld ook! twee kinderen had ik tegenover mij met blije gezichten en af en toe gingen we languit over het gras
We zaten even vast in de schaduw maar blijkt de weg om in de zon te stappen niet ver!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten