Discretie?

Discretie wordt gevraagd!

Na een gesprek met beide directeuren en daarvoor een kort bijzijn van Tim zijn leraar en IB'er kwam er uit het hele verhaal van mijn klacht voor de herfst vakantie waar de leraar van Tim nog alleen tevreden is over Tim zijn kapsel een conclusie dat er een situatie is ontstaan waarbij eigenlijk geen andere keuze is dan Tim naar een andere groep te doen.

De gewilde keuze om eventueel de inval leraar te laten verwijnen ligt te moeilijk want hoe kom je zomaar aan een andere leraar en daarbij functioneerd hij wel goed met kinderen die 'normaal' meekomen maar wordt er een probleem (ook door ons) erkend waarbij niet alleen de leraar maar ook Tim in mee speelt.

Het is nu eenmaal zo dat Tim erg dyslectie gevoelig is en daarbij een ander iets speelt lijkend op ADD, dit vraagt om meer begrip en begeleiding maar daar weet de leraar blijkbaar niet mee om te gaan en is er bijna geen andere mogelijkheid Tim te redden uit de leerregels van deze gedreven man die wat ik echt wel geloof goed zijn best doet met lekker lerende kinderen, maar pedagogisch niet echt zijn weg weet (nog netjes gezegd).

Tim wordt gestraft terwijl hij niet goed weet waarom en spullen worden afgepakt zonder duidelijk aan te geven wat daar de rede voor is, de gang is voor Tim straf maar voor de meester is het dat Tim dan even rust krijgt! blijkbaar is hij Tim dan vergeten uit te leggen waarom hij naar de gang moest.

En echt ik neem ook echt aan dat mijn zoon ook hier en daar schuldig is aan de situatie maar geloof dat hij veel dingen echt niet begrijpt of oppikt.

Naar mij praat de leraar alleen maar vermoeid, Tim luisterd niet, ik kom er niet doorheen, het lijkt wel alsof hij het heeft opgegeven, hij wil niets en doet niets en dit alles op een toon van 'wat heb ik in mijn klas'.....en wat de leraar betreft.....volgens mij weet hij al heel lang zich geen raad meer en noemt ons kind nu extreem en heeft via een gediplomeerde kinderprobleem erkenner gehoord dat Tim wel zeker naar het UMC moet of naar een genoemde psychyatriche instelling waar deze zware gevallen even helemaal doorgelicht worden, een andere weg zou niet aan te raden zijn.

Belachelijk...wat zegt hij allemaal, Tim is niet gek...! Tim heeft gewoon meer en andere aandacht nodig en natuurlijk krijg je dat niet zomaar!

Het lukt mij toch om Tim redelijk zijn dingen te laten doen en natuurlijk dat is 1 op 1 en ook moeilijk maar hij kan het wel als zijn behandelingsplan maar goed is en er iets meer gevoel bij is, dan kan er echt wel meer.
Gek...onze zoon die helemaal niet onhandelbaar is en waar je best goeie gesprekken mee kan voeren en zelfs gewoon allerlei dingen kan laten doen zonder problemen, zelfs zijn huiswerk en hij doet het ook nog aardig ook!

Alleen de handvatten, tja die zijn wel handig. Ik ervaar ook zelf dat het mij dagelijks veel moeite kost Tim te bewegen tot iets wat ik wil en ook nog goed voor hem is, ik bedoel daarbij gewoon het opstaan, aankleden, eten, tandenpoetsen, naar schoolgaan en daarbij de laatste tijd het motiveren naar school want met een op pedagogische verantwoord spelletje kwam er uit dat voor hem de meester op de laagste plaats staat in zijn rijtje van 10, gelukkig hebben WIJ cijfertje 10 van Tim gehad en kan ik met veel praten, knuffelen en het op schoot nemen van ondertussen een jongen van 8 en rond de 35 kilo nog veel bereiken.

Hij heeft het nodig 'begrip' en het kunnen uiten van zijn frustratie, hij zal nog even ook met onze tegenzin moeten volhouden bij zijn meester totdat er een behandelingsplan is opgezet en wij daadwerkelijk zo kunnen kijken of de leraar hiermee verder kan en anders hebben we dus een probleem.

We wachten even af.

Vandaag Mikki thuis gehad (zie bij 'hypermobiel'), gisteravond uit bed gekomen met hoofdpijn en draaierig, uiteindelijk een paracetamolletje toch zag het er vanmorgen niet goed uit, ze wilde er niet uit en was licht gehumeurd.

Ik heb haar laten vanmorgen lekker laten liggen, ze was alweer een ruime maand denk ik al niet meer ziek geweest maar deze symptomen kwamen wel weer heel bekend voor.

Rond tienen komt ze uit bed en ziet er niet uit, erg vermoeid en kleine opgezette wallerige ziekelijke ogen met een pips koppie, we maken een lekker bedje beneden en de dag vervolgt zich met grotendeels telefoontjes betreft de situatie Tim.

Ik moet bellen naar de instantie waar we Tim hebben ingeschreven om toch meer duidelijkheid te krijgen betreft zijn doen en laten, ik heb een afspraak staan voor begin maart maar dit kan echt niet en er zal eerder duidelijkheid moeten komen om te kijken welke weg we zullen moeten gaan en om handvatten te krijgen voor zijn omgeving.

Het lukt mij uiteindelijk na wat overleg en aan te geven dat de situatie is geëscaleerd om Tim daar voor zijn eerste bezoek a.s Donderdag zijn eerste afspraak te laten hebben.

Pfff......