Medicijn

Er komt weer wat overzicht in ons gezinnetje, Tim gaat stukken beter nu hij medicijnen heeft en lijkt het op school ook wat rustiger te worden.

Het maakt het in ieder geval ook wat fijner in de klas en voor zijn meester die al aangaf dat het beter ging nadat ik hem had gevraagd of hij daar ook al iets van had gemerkt en of Tim nu beter luistert en zijn best doet, wel is het contact op school met zijn meester wat stroef en komt de informatie er wat moeilijk en naar mijn mening iets te toegeeflijk uit.

Eigenlijk weet ik dus nog weinig en krijg ik nog niet echt hoogte van de situatie in de klas, deze is ook moeilijk te krijgen maar merk wel dat Tim zich gelukkiger voelt en dat is nu toch een heel belangrijk punt!

De plaatsvervangende directeur heb ik nog even gesproken maar wist mij niets meer te vertellen dan dat de directeur zelf nog regelmatig de klas is ingelopen, dit is een afspraak om enigszins een beetje een beeld te krijgen hoe daar de situatie (nu) in de klas is.

Het is zo heerlijk om Tim ineens zo zelfstandig te zien en hij reageert ook overal zo goed op. Regelmatig heb ik momenten die ik in verbeelding de situatie al anders zie lopen en dan is dat ineens niet meer zo….dan is er ineens tijd over of ik kan doorgaan met iets anders en is Tim in de ochtend gewoon helemaal en op tijd klaar en ook nog vrolijk ook, en zo helder en doet grotendeels de dingen die ik vraag….ineens.

Wanneer is dit over? Misschien als hij aan zijn medicijnen gewend is geraakt? of zal hij ‘gewoon’ net als veel andere jongens of kinderen zo zijn gedrag gaan vervolgen met hier en daar, ook net als veel andere kinderen hun positieve en negatieve momenten.

Natuurlijk blijft hij gewoon Tim, Tim die waarschijnlijk een grote aanleg Dyslexie heeft, heel officieel moet dit nog bewezen worden in hoeverre hij hier mee te doen heeft maar er was duidelijk sprake van Dyslexie.

Daarbij de ook wat vervelend en kan onhandig zijn voor zijn toekomst zijn hypermobile vingers en handen, het schrijven is hierdoor wat moeilijk (zwaar vermoed ik) maar natuurlijk hoeft hij hier niet logischerwijs last van te hebben later.

En natuurlijk zal hij toch wat bijzonder blijven in zijn gedrag en dat is helemaal niet erg, als iedereen die met hem te doen heeft hier ook maar iets mee kan.

Van mij hoeft hij echt niet hoog te scoren in de toekomst, als hij zelf maar gelukkig is en natuurlijk wel probeert er uit te halen wat hij kan, want hij kan heel veel!

Wat ik persoonlijk nog wel moeilijk vind is dat hij dus medicijnen slikt, voor overdag maar ook voor de nacht om hem weer zijn rust te geven.

Prima spul merk ik en zou gelijk de halve familie eraan willen zetten, wat een wondermiddel!

Vanaf vandaag een hogere dosis…is dit nodig? Tja, de arts heeft het toen gelijk voorgeschreven, de eerste week 18 milligram en nu 27, heeft met kilo's te maken geloof ik.

Wil het wel proberen maar ook nu tegenstrijdige gevoelens, we gaan het proberen en kijken wat het doet.

Volgende week kan ik naar de arts weer iets laten horen over de resultaten van zijn beginnende medicijn gebruik.

We hebben er allemaal baat bij!