Het is echt niet te geloven.......Vanmorgen 06:15 Tim staat naast mijn bed en vraagt om zijn pil, ik ben verbaasd om zijn vroege actie en frisse uitstraling op een gewone doordeweekse dag en laat hem wat water halen om zijn pilletje te nemen.
Dit is wel mooi want dan kan het even inwerken en heb ook ik er misschien zometeen nog profeit van met het echte opstaan, aankleden en eten.
Weer val ik in een verbazing als Tim ineens al in zijn zelf gepakte kleren voor mij staat, helemaal wakker en is al aardig aan het hersenspinselen geweest over hoe hij met wat vriendjes een mooi vlot zal gaan maken met van alles erop en eraan.
Alles is een makkie, hij poetst zijn tanden gelijk als ik het vraag, anders was dat bijna een onmogelijke opdracht en hij is dus kant en klaar ruim voor tijd beneden.
Wel is hij erg druk met praten en al zijn ontwikkeling van de vlot en de daarbij behorende clubjes.
Druk schrijft hij een hele weekplanning op waar de dyslectie even heel sterk naar boven komt, maar dat maakt nu niet uit...hij schrijft, is enthousiast en is trots op wat hij even allemaal voor elkaar maakt...en ik ook! al worden mijn oren van enthousiasme aardig overbelast.
Alles gaat goed hij springt zomaar op zijn eigen fiets wat normaal niet zo vanzelf sprekend is en gaat vol energie naar school, stomverbaasd ben ik om hoe het loopt.
Voor de lunch neemt hij een vriendje mee en het is erg gezellig, zijn lontje is minder kort, hij luisterd (bijna) direct en we kunnen zomaar weer naar school.
In de middag gebeurde er dan toch iets niet naar Tim zijn zin en hij loopt heel boos weg, gaat wild de deur door maar dan draait hij zich weer om en er kan gewoon gepraat worden, ik zag het matras en de rest van het beddengoed alweer naar beneden zeilen en al mijn energie weer in het opruimen te moeten stoppen, maar nee.....dit was het gewoon, even praten en het was goed?
Nadat de Tv niet bedoeld aanging kreeg ik deze ook zonder problemen uit, hij ging knutselen en tekenen en was vol van alles en nogwat maar vooral over zijn plannen om een vlot te bouwen enz. Stomverbaasd!
Heerlijk was hij en heel ontspannen bezig, met een relax gezicht reageerde hij als hij moest reageren...
Na het eten helpt Tim uit zichzelf afruimen en manlief en ik kijken elkaar voor de zoveelste keer verbaasd aan.
Een grote positieve verandering is toch wel duidelijk en dit toch allemaal door zijn medicijnen lijkt mij, wel was hij vandaag erg praterig, enthousiast en opgaand in zijn ideeën maar kon ook weer goed omgaan met de reacties die daarop kwamen.
Wat een heerlijke jongen en wat kon ik daar heerlijk van genieten vandaag, stomverbaasd!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten