Ik begon vanmorgen met iedereen uit zijn slaap te halen, want daar lagen ze nog diep in.
Mannetje was al weg, is dat meestal vlak voordat wij er uit moeten.
Eerst maar eens naar Tim "ik ga niet naar school, ben moe en heb de hele nacht niet geslapen" het gaat de laatste dagen weer wat minder en hij slaapt weer slechter.
Het lijkt wel alsof alle medicijnen hun top hebben bereikt en hij er aan gewend is geraakt, misschien en iets hogere dosering, maar hij moet natuurlijk ook gewoon zichzelf blijven en is dit ook gewoon Tim.
Daarna loop ik door naar Mikki, "ik heb buikpijn"...pffff even diep ademhalen en mijn tactiek gaan verzinnen om alles in goede banen te lijden, ik geef beide zoveel mogelijk positieve aandacht en negeer de rest en ga naar beneden wanneer beide uit bed zijn en een goed begin hebben gemaakt met de vermelding dat ik ontbijt ga maken en of ze zo komen.
Ik sluit de deur beneden haal diep adem en begin eerst maar eens met een goed bakkie koffie.
Ik ben eigenlijk op, heb al anderhalf jaar erg veel last van mijn schouder (en de rest) nadat Tim per ongeluk en wild tegen mijn arm aan is gelopen in een vakantie en hij toen waarschijnlijk licht uit de kom is geweest.
Nu heb ik alweer een paar weken dat er ook zenuwen en ribben niet goed zitten waardoor ik tintelende vingers en armpijn heb en het soms onder mijn schouderbladen heftige drukpijn geeft, ik heb nadat ik maandag gewoon mijn wekelijkse behandeling had gehad toch gisteren maar even gebeld naar mijn fysio.
Ik hield het bijna niet meer uit en wilde om raad vragen, helaas was ze er niet, maar er is een notitie gemaakt en nu belde ze vanmorgen om 8.45 al op of het wel goed met mij ging, ik bel namelijk niet zomaar dus het werd fijn serieus genomen.
Nu ben ik zo om dit dan weer wat af te zwakken om maar niet te gauw tot last te zijn en gaf aan wel ons volgende afspraak aankomende maandag er gewoon te zijn.
Maar door een afzegging tijdens ons gesprek kon ik er 2 uurtjes later toch bij haar aan komen, ik reageerde enthousiast want wist eigenlijk wel dat het zo niet ging.
Even wat boodschapjes en gelijk door en daar lig ik uiteindelijk naar wat gezoek waar het toch vandaan komt en weet ze de plek ongeveer te vinden waar het probleem nu waarschijnlijk vandaan komt, ze provoceert het en ja ik zou het liefst mijn arm er even afhalen.
Als toetje krijg ik een stevige massage die wat rust geeft en ik weer even kan bij komen, heerlijk, maar helaas voor korte duur, ik ga verder de dag door met ibuprofen en mag de kinderen van school halen om samen te gaan lunchen.
Ik heb nadat de kinderen weer op school zijn een afspraak met een vriendin die toevallig een puber zoon heeft met vergelijkbare klachten als Tim buiten zijn dyslectie en hypermobiel puntjes om, heerlijk even bijkletsen, alles even doornemen, hier en daar wat minpuntjes en/of frustraties eruit gooien en onze koffie-thee middagje is weer om en ga weer naar school.
Ik had voor de lessen begonnen alweer even met de directeur gepraat want er was weer wat voorgevallen waardoor Tim maandag en dinsdag in de war is geweest en dit grotendeels weer door een meester die op een of andere manier niet kan bedenken wat Tim nodig heeft en zich niet aan zijn afspraken houd.
Daarbij kreeg ik uit betrouwbare bron door dat de meester had aangegeven Tim extra sommen mee te geven zodat we er wel achter kwamen dat hem dit niet zou lukken??? alsof wij niet weten dat hem dat niet lukt en daarom is er ook een afspraak om daar anders mee om te gaan...??? wat een..."klojo" vulde de directeur aan! er is voor Tim een speciale methode gemaakt en zo heeft hij zijn eigen "rode map" maar blijkbaar is dit te ingewikkeld voor de meester!
Vandaag kwam ik er toch echt achter dat ik met deze man geen gesprekken meer wil voeren en is mijn contact met de directeur weer iets belangrijker geworden die daar ook volledig achter staat en toch mijn plaats in moet nemen over alles wat bij Tim speelt.
De middag vervolgt met een vriendinnetje mee met Mikki, bijpraten met een goede buuf die mij volledig steunt met de kinderen en ze vrijwillig bijles geeft, van mij heeft ze vandaag een fles bubbels gekregen want zo'n iemand vind je niet zomaar.
Daarna met Tim naar Turnen waar hij het heel erg naar zijn zin heeft mede door zijn juf die de jongens echt perfect aanvoelt en met veel geduld traint.
En nu...nu is het mijn tijd en praat ik thuis wisselen mijn hard werkende mannetje bij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten